وقتی تنهایی سهم من است

از کوله بار این دنیا

با خیال تو رام میکنم لحظه ها را                                     تمام خستگی هایم را

ولی چقدر خسته کننده است تکرار نبودنت                        تو اما هر روز تازه ای

تزریق میشوی در رگ های فرتوتم                             هنوز در سوگ تو مات و مبهوتم

جنون گرفته مرا

بشکن این سکوت مرگبارت را                                       بزن این بار ساز صبوری

در هندسه بی شکل هستی

تو نقطه ی عطفی بودی                                                 در نمودار زندگی

شاید هم نقطه ی آخر پاره خطی....                                               (فرامرزی)